SELECTIEVE VERONTWAARDIGING ROND HERSTELGELDEN SPLIJT SURINAME VERDER
Op 1 juli heb ik verschillende opinies gelezen over herstelgelden en excuses voor historisch onrecht. Sommige daarvan waren scherp, andere emotioneel, maar één bijdrage van een hoofdredacteur van een bekend Surinaams nieuwsblad sprong er voor mij uit, en niet op een positieve manier. Zijn tekst vernauwde het debat tot een etnische claim en activeerde een oude, giftige reflex: het idee dat herstel en erkenning exclusief zouden moeten zijn voor één groep, terwijl andere bevolkingsgroepen die óók onder koloniale uitbuiting hebben geleden, doelbewust worden weggedrukt uit het gesprek.
Op 1 juli heb ik verschillende opinies gelezen over herstelgelden en excuses voor historisch onrecht. Sommige daarvan waren scherp, andere emotioneel, maar één bijdrage van een hoofdredacteur van een bekend Surinaams nieuwsblad sprong er voor mij uit, en niet op een positieve manier. Zijn tekst vernauwde het debat tot een etnische claim en activeerde een oude, giftige reflex: het idee dat herstel en erkenning exclusief zouden moeten zijn voor één groep, terwijl andere bevolkingsgroepen die óók onder koloniale uitbuiting hebben geleden, doelbewust worden weggedrukt uit het gesprek.